!

ENGELS ROOD

Engels rood

Engels rood werd al in de Oudheid gebruikt. Een aardpigment dat direct werd gewonnen uit natuurlijk voorkomende gesteenten zoals rode oker en rode bolus in het Engelse plaatsje Hull. Nu is het een synthetische ijzeroxyde. Toepasbaar in kalk, lijm, caseïne, olie en lak. Wordt ook gebruikt als polijstpoeder.  Engels rood is hitte bestendig.

PANNEN ROOD

Pannen rood

Pannenrood is 17e eeuws. Van terracotta klei worden onder andere dakpannen en tegels gebakken. Deze bevatten ijzeroxyde. De kleur varieert van oranje tot warm  bruin-rood. Op windkracht worden op Verfmolen  De Kat Oudhollandse dakpannen  vermalen tot pannen rood. Toepasbaar in olieverf, aquarelverf en acrylverf.

SPAANS ROOD/RODE DODEKOP

Spaans rood/rode dodekop

Spaans rood/ rode dodekop.19e eeuw. Wordt gewonnen uit mijnen in Gajen in Spanje op een diepte van 75 meter. Toepasbaar in alle bindmiddelen. Droogt redelijk, is lichtecht en hittebestendig. Heeft een goed kleurend en dekkend vermogen. Wordt ook gebruikt voor het polijsten van glas.

DRAKENBLOED

Drakenbloed, het geheim van de Italiaanse vioolbouwers

Kleur

Het pigment dat uit de verschillende drakenbloedbomen wordt gewonnen, heeft een donkerrode kleur. De kleur doet denken aan bloed. In de Middeleeuwen bracht men het sap in verband met hekserij omdat het, aan de lucht blootgesteld, oranjerood kleurt. Men dacht dat drakenbloed afkomstig was van draken.

Herkomst

De verschillende drakenbloedbomen zijn inheems op de Canarische eilanden (Dracaena draco), in Zuid- Amerika (Pterocarpus draco), in Zuidoost-Azië (Daemonorops draco) en in Oost-India (Pterocarpus draco, Dracaena draco).

Productie

Het pigment drakenbloed wordt gewonnen uit de hars van de schors van de drakenbloedbomen Dracaena draco en Pterocarpus draco. Sommige bomen geven de hars vanzelf af, andere moeten eerst ingekerfd worden voor ze de hars loslaten. Na oogsten wordt de hars verhit. Het smeltpunt ligt bij 60 tot 100 graden Celsius. Daarna kan de hars gezuiverd en tot pigment vermalen worden.

Daarnaast leveren ook de geschubde vruchten van de drakenbloedpalm Daemonorops draco drakenbloed. De vruchten worden boven een vuur verhit, waarbij een brijachtige massa tevoorschijn komt. De harsmassa wordt gedroogd tot koeken. Hieruit wordt het pigment gewonnen.

Toepassing

Vanaf de vroege Middeleeuwen wordt drakenbloed in de schilderkunst gebruikt. Ook wordt het gebruikt voor medicinale doeleinden en verder als kleur- of verfstof. Drakenbloed is oplosbaar in alcohol en dus kan het ook worden gebruikt in politoervernis. Italiaanse vioolbouwers voegen het vandaag de dag nog toe aan de viool lak van hun instrumenten.

LAC DYE

Lac dye. De kleurstof uit schellak

Lac dye is de prachtig fel rode natuurlijke kleurstof die wordt gemaakt door de vrouwelijke lakluis Laccifer lacca. Het pigment lost prima op in alcohol en is dus ook heel goed te gebruiken om schellak mee aan te kleuren. Zodoende kan een prachtige rode lak worden gemaakt om mahonie intens te kleuren. Overigens kan ook met lac dye en een beetje gummigut imitatie een mooie mahoniekleur worden gemaakt. Lacdye is goed lichtecht in tegenstelling tot drakenbloed dat een stuk minder lichtecht is.

SIGNAALROOD

Signaalrood, naftolrood, azorood, vuurrood, Helioechtrood, permanentrood
Permanent rood 20e eeuws Is een synthetisch anorganisch pigment. Toepasbaar met alle bindmiddelen. Heeft een buitengewoon kleurend vermogen en is dekkend. Is niet hittebestendig.

MEEKRAP

Meekrap of kraplak Turksrood, van Dijksrood, Rubensrood, roodbruine kraplak

Kraplak 16e eeuws Is een plantaardige verflak die zijn naam ontleent aan de meekrapplant. Is vrij tranparant en lichtecht. Goed toepasbaar voor glaceren. Kan niet worden vermengd met kalk producten.

Kraplak is een plantaardige verflak die zijn naam ontleent aan de meekrapplant (rubia tinctorum). De naam meekrap zou te danken zijn aan de vorm van de wortel die haakachtige uitsteeksels heeft. Deze wortel wordt na het oogsten een bepaalde tijd opgeslagen. In die tijd vormt zich onder andere de kleurstof alizarine.

Deze kleurstof wordt opgelost en neergeslagen op een substraat. Dit substraat bepaalt mede de kleur van het eindproduct dat purperrood, roodbruin en donkerviolet kan zijn.


Waarschijnlijk hebben de Phoeniciërs al voor het eerst kraplak gemaakt. Dat kan men onder andere concluderen uit de Griekse naam voor purperrood phoinikon.

Verder vindt men bij het tegenwoordige Lybanese Saida en ook elders nog metersdikke lagen van slakkenhuizen van de purperslak.Voor de bereiding van 1 gram verfstof waren, afhankelijk van de grootte van de slak, 8.000 tot 40.000 slakken nodig. Het slijm van die slakken moest in de zon omgezet worden in de verfstof, wat een afschuwelijke stank veroorzaakte. Eigenlijk een koninklijke kleur onwaardig! Men zocht daarom al heel vroeg naar een vervanger.


De Romeinen en de Grieken kenden al alizarine dat werd ingevoerd vanuit India.
Plinius noemde de kleurstof die daaruit werd bereid, rubia (= rood).


De meekrapplant die oorspronkelijk uit India kwam, werd in de 16e eeuw veel in Zeeland verbouwd. In 1869 werd door Grabe en Liebermann kunstmatig alizarine bereid uit
steenkoolteer. Daarna liep de meekrapteelt sterk terug.


Kraplak is lichtecht, kan met de meeste verfstoffen gemengd worden, maar niet met
kalkhoudende producten. De tegenwoordige kraplak is daarom een synthetisch product. De verfstof wordt gebruikt in lakverven. De laag is min of meer transparant en leent zich daardoor in kunstschilderverven goed voor glaceren over bijvoorbeeld een laag vermiljoenrood, waardoor de lichtechtheid van het vermiljoen wordt verbeterd.

DODEKOP PAARS

Dodekop paars

Dodekop paars is 19e eeuws. Is een kunstmatig mineraal pigment. Heeft zijn naam te danken aan de ketel waarin het pigment wordt bereid, die lijkt namelijk op een doodskop. Toepasbaar in alle bindmiddelen. Droogt redelijk, is lichtecht en hittebestendig. Heeft een goed kleurend en dekkend vermogen.

ULTRAMARIJN BLAUW

Ultramarijn blauw

Kunstmatig ultramarijnblauw wordt gemaakt van kaolin, kiezelaarde, soda en zwavel. Hierdoor ontstaat zwavelhoudend natrium-toonaardesilicaat

Kleur: Sterk blauw, genuanceerd van licht sulfaat – tot donker soda ultramarijn.

Voordelen: Lichtvast, Zeer fijn van structuur, Dekt als lijm- en caseïneverf zeer goed, Niet giftig, Tamelijk goed kleurend vermogen.

Nadelen:  Als olieverf een slecht dekkend vermogen,Slechte droging, Voor buitenschilderwerk niet duurzaam, Gevoelig voor zuren.

Mengen: Niet te mengen met Bremer-, Spaans- en Friesgroen.

Bindmiddelen: Geschikt voor olie-, caseïne- lijm- en kalkverf. Ook geschikt in spiritusvernis.

 

CHROOMOXYD GROEN

Chroomoxyd groen

Chroomoxyd groen is 19e eeuws. Het is een kunstmatig mineraal pigment. Een verbinding van chromium en zuurstof. Hele mooie ingetogen groene kleur. Toepasbaar in kalk, lijm, caseïne, olie, waterglas, lak en cement. Is volkomen lichtecht en weersbestendig. Heeft een hoog kleurend vermogen, dekt en droogt goed. Is bestand tegen hoge temperaturen (900 °c). Nadeel is dat het een (te) dure verfstof is.